Dijital Bölme nedir?

Dijital uçurum, teknolojiye düzenli erişimi olan kişiler (bilgisayarlar ve Internet'e erişme gibi ilgili işlevleri gibi) ile bu erişime sahip olmayanlar arasındaki uçurumu ifade eder. Terim 1990'larda ortaya çıkmış ve bu boşlukları köprülemek için neler yapılabileceğini tartışmak için ABD Başkanı Clinton'un İdaresi tarafından çok erken bir zamanda faizsiz kredi veren bankalarkullanılmıştır. Dijital bölüme bakmanın veya düşünmenin birçok yolu var. Başkan Clinton gibi insanlar için, bölünme ABD'deki “haldeler ve sahiplenmeyenler” ini ayırdı. Diğer insanlar, algılanan bir bölünmenin ülkeleri, popülasyonları veya ırkları nasıl etkileyebileceğini değerlendirir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde internet ve bilgisayar kullanımı şüphesiz arttı ve dijital uçurum belirli popülasyonlarda daha küçük olabilir. Bununla birlikte, yoksul insanların teknolojiyi karşılayamayacakları bir gerçektir ve yetersiz finanse edilen okullar, öğrencilerine sürekli olarak teknoloji kullanımı sunamamaktadır. Buna karşılık, orta sınıf ve üst sınıf ailelerdeki öğrenciler ile orta ila mükemmel finansmana sahip okullarda, evde ve okulda teknoloji olabilir. Bu onlara evleri ve okulları aynı teklifleri olmayanlara göre önemli avantajlar sağlar.

ABD'deki bir başka endişe, teknolojiye erişimin büyük azınlık gruplarını Kafkasyalılardan ayırabilmesidir. Afrikalı Amerikalı ve İspanyol vatandaşların daha küçük yüzdeleri düzenli olarak bilgi teknolojisine sahiptir veya bu teknolojiye erişebilir . Bilgisayarların nasıl kullanılacağını ve web materyallerinden nasıl yararlanılabileceğini öğrenmenin çok olası bir yararı olduğu için, bir argüman dijital uçurumun insanları belirli sosyal gruplarda fakir ve cahil bir düzeyde tutmasıdır. Rahip Jesse Jackson buna bir tür apartheid olarak başvurdu.

Dijital uçurumun ABD veya Kanada gibi ülkelerde olduğu kadar, bu ülkelerdeki ve gelişmekte olan ülkelerin çoğunda teknolojiye erişim arasındaki farklar daha da çarpıcıdır. Çin gibi ağır sanayileşmiş ülkeler bile, düzenli olarak bilgisayarları kullanabilecek ve İnternet'e erişebilecek kadar az insanı var. Zayıf ülkeler bu açıdan daha zengin milletlerden daha fazla ayrılıyorlar ve pek çoğu, yoksul uluslar için İnternet aracılığıyla sunulan bilgi zenginliğinin kredisiz borç parayaşamları iyileştirmeye ve yoksulluğa bir son vermesine yardımcı olabileceğini savunuyor.

Bu amaçla, bilgisayar veya bireylere veya eğitim kurumlarına bilgisayar sağlamak için bilgisayar sağlayarak dijital uçurumu daraltmaya yardımcı olan pek çok hayır kurumları ve devlet kurumları vardır. Onlar da gelişmekte olan belirli bir ülkede bölünmeye hitap edebilir. Ancak, bu sorunlu olabilir. Şiddetli yoksulluğa sahip ülkelerde, birçoğu, insanlara teknoloji erişimi sağlamak yerine, gerektiği kadar temiz su, tıbbi bakım ve gıda sağlama yönünde ilk çabaların sarf edilmesi gerektiğini düşünmektedir. Dahası, elektrik kaynaklarına sahip olmayan alanlarda, dijital materyaller nispeten yararsız olabilir ve bazıları son derece fakir ülkelerdeki dijital uçurumu sona erdirmeye çalışmanın, bu ülkelerin belirli yaşam kalitesi standartlarına ulaşana kadar mümkün olmayabileceğini savunmaktadır.